പട്ടിണിയുടെ ആഗോള ഭൂപടം: 2025-2026 ഭക്ഷ്യപ്രതിസന്ധി റിപ്പോർട്ട് നൽകുന്ന ആപത്‌സൂചനകൾ:-

ടി. ഷാഹുൽ ഹമീദ്.

മനുഷ്യൻ ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസിലും (AI) ബഹിരാകാശ ഗവേഷണങ്ങളിലും അഭൂതപൂർവ്വമായ കുതിച്ചുചാട്ടം നടത്തുമ്പോഴും, ഭൂമിയിലെ കോടിക്കണക്കിന് മനുഷ്യർ ഇന്നും ഒരു നേരത്തെ ആഹാരത്തിനായി ജീവൻ പണയം വെച്ച് പോരാടുകയാണ്. ഈ ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യമാണ് ‘ഗ്ലോബൽ റിപ്പോർട്ട് ഓൺ ഫുഡ് ക്രൈസിസ്’ (GRFC) നമ്മുടെ മുന്നിലേക്ക് വെക്കുന്നത്.
ശാസ്ത്രം പുരോഗമിക്കുമ്പോഴും മാനവികത പട്ടിണിക്ക് മുന്നിൽ തോറ്റുപോകുന്ന കാഴ്ചയാണ് തുടർച്ചയായ ആറാം വർഷവും ലോകത്ത് വിശക്കുന്ന വയറുകളുടെ എണ്ണം വർദ്ധിക്കുന്നത് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്. പഠനവിധേയമാക്കിയ 65 രാജ്യങ്ങളിൽ 63-ലും സ്ഥിതി അതീവ ഗുരുതരമായി തുടരുന്നു. 235 കോടിയിലധികം ജനങ്ങളാണ് ഇന്ന് കൊടും പട്ടിണിയുടെയും പോഷകാഹാരക്കുറവിന്റെയും കരിനിഴലിൽ ജീവിക്കുന്നത്.

പട്ടിണിക്ക് കാരണമാകുന്ന പ്രധാന വില്ലന്മാർ (2025-ലെ കണ്ടെത്തലുകൾ):-

ആഗോള ഭക്ഷ്യപ്രതിസന്ധിക്ക് പിന്നിലെ പ്രധാന കാരണങ്ങളും അവ ബാധിച്ച ജനങ്ങളുടെ എണ്ണവും താഴെ പറയുന്ന രീതിയിലാണ് എന്നാണ് റിപ്പോർട്ട്‌ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
യുദ്ധങ്ങളും അഭ്യന്ത സംഘർഷങ്ങളും കാരണം ലോകത്തിലെ 20 രാജ്യങ്ങളിൽ 14 കോടി ജനങ്ങൾ ദുരിതത്തിലായിട്ടുണ്ട്. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം കാരണം 18 രാജ്യങ്ങളിലെ 9.6 കോടിയിലധികം ജനങ്ങൾ കടുത്ത ഭക്ഷ്യ ക്ഷാമം അനുഭവക്കുന്നു. സാമ്പത്തിക തകർച്ചയും പണപ്പെരുപ്പവും കാരണം 15 രാജ്യങ്ങളിലെ 5.9 കോടിയിലധികം ജനങ്ങൾ ഭക്ഷ്യ പ്രതിസന്ധിയിലാണ്. കുട്ടികളിൽ അടക്കം കടുത്ത പോഷഹാരക്കുറവ് അനുഭവപ്പെടുന്ന 26 രാജ്യങ്ങൾ ലോകത്ത് ഉണ്ട് ഏതാണ്ട് 3.7 കോടി ജനങ്ങൾ ഇതുമൂലം കടുത്ത ക്ഷാമം അനുഭവിക്കുന്നു

വില്ലനാകുന്ന യുദ്ധങ്ങളും ആഭ്യന്തര സംഘർഷങ്ങളും
ഭക്ഷ്യപ്രതിസന്ധി ഇത്രയേറെ വഷളാകാൻ പ്രധാന കാരണം ലോകത്തിന്റെ വിവിധ കോണുകളിൽ പുകയുന്ന സായുധ സംഘർഷങ്ങളാണ്. കൃഷിയിടങ്ങൾ യുദ്ധക്കളങ്ങളാവുകയും വിതരണ ശൃംഖലകൾ പൂർണ്ണമായി തകരുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ജനങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ പട്ടിണി കിടന്നു മരിക്കുകയല്ലാതെ മറ്റ് വഴികളില്ലാതാകുന്നു.
ഇസ്രായേലിന്റെ കർശനമായ ഉപരോധവും വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാത്ത ആക്രമണങ്ങളും കാരണം ഭൂരിഭാഗം ജനങ്ങൾക്കും ആഹാരവും കുടിവെള്ളവും മരുന്നും നിഷേധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇത് ആധുനിക ലോകചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ കറുത്ത അധ്യായമാണ്.
കിഴക്കൻ ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യമായ സുഡാനിൽ 2.56 കോടി (25.6 മില്യൺ) ജനങ്ങൾ പട്ടിണിയിലാണ്. അതായത് ഇവിടുത്തെ മൊത്തം ജനസംഖ്യയുടെ 54% വും പട്ടിണിയിലാണ്!
മ്യാൻമാർ, അഫ്ഗാനിസ്ഥാൻ, നൈജീരിയ, കെനിയ, ഉക്രൈൻ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലും ആഭ്യന്തര പ്രശ്നങ്ങൾ മൂലം വിപണികൾ നിശ്ചലമാവുകയും ജനജീവിതം ദുസ്സഹമാവുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനത്തിന്റെ ആഘാതം:-

മനുഷ്യൻ സൃഷ്ടിക്കുന്ന യുദ്ധങ്ങൾക്ക് പുറമെ പ്രകൃതിയുടെ തിരിച്ചടികളും പട്ടിണിയുടെ ആക്കം കൂട്ടുന്നു. ആഗോള താപനവും കടുത്ത ‘എൽ നിനോ’ (El Niño) പ്രതിഭാസവും സൃഷ്ടിച്ച ദീർഘകാല വരൾച്ച, അപ്രതീക്ഷിത പ്രളയം എന്നിവ ആഫ്രിക്കൻ-ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലെ കൃഷിയെയും കന്നുകാലി വളർത്തലിനെയും പൂർണ്ണമായി നശിപ്പിച്ചു. പരമ്പരാഗതമായി കൃഷിയെ ആശ്രയിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്ന കോടിക്കണക്കിന് കർഷകർ ഇന്ന് അഭയാർത്ഥി ക്യാമ്പുകളിൽ ഭക്ഷണത്തിനായി വരിനിൽക്കുകയാണ്.

സാമ്പത്തിക തകർച്ചയും നാണയപ്പെരുപ്പവും:-

കോവിഡിന് ശേഷമുള്ള ആഗോള സാമ്പത്തിക മന്ദഗതിയും യുദ്ധങ്ങൾ വരുത്തിവെച്ച വിപണി തകർച്ചയും വലിയൊരു വിഭാഗം ജനങ്ങളെ ദാരിദ്ര്യരേഖയ്ക്ക് താഴെയാക്കി. വരുമാനം ഇല്ലാതാവുകയും ഭക്ഷണസാധനങ്ങളുടെ വില ആകാശമുട്ടെ ഉയരുകയും ചെയ്തതോടെ വികസ്വര രാജ്യങ്ങളിലെ സാധാരണക്കാർക്ക് ഒരു നേരം പട്ടിണി കിടക്കേണ്ടി വരുന്നു. എത്യോപ്യ, ഉഗാണ്ട, യമൻ, മാലി തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിൽ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളുടെ കുറവും സാമ്പത്തിക തകർച്ചയും സ്ഥിതി കൂടുതൽ വഷളാക്കുന്നു.

പട്ടിണി വിഴുങ്ങുന്ന കുരുന്നു ജീവനുകൾ:-

ഈ പ്രതിസന്ധികളിൽ ഏറ്റവും വലിയ ഇരകൾ നിഷ്കളങ്കരായ കുട്ടികളാണ് എന്നത് ലോക മനസ്സാക്ഷിയെ പിടിച്ചുലക്കേണ്ടതാണ്. റിപ്പോർട്ട് പ്രകാരം 26 രാജ്യങ്ങളിലായി 3.77 കോടി കുട്ടികളാണ് കടുത്ത പോഷകാഹാരക്കുറവ് (Malnutrition) നേരിടുന്നത്.
ഏറ്റവും വലിയ ദുരന്തം: 6 മാസം മുതൽ 5 വയസ്സ് വരെയുള്ള കുഞ്ഞുങ്ങളെയാണ് ഈ ദുരന്തം ഏറ്റവും ക്രൂരമായി ബാധിച്ചിരിക്കുന്നത്. വളർച്ചാ വൈകല്യങ്ങളും രോഗപ്രതിരോധ ശേഷിക്കുറവും മൂലം ഈ രാജ്യങ്ങളിലെ ശിശുമരണ നിരക്ക് കുത്തനെ ഉയരുകയാണ്. ഇതിനുപുറമെ, ഗർഭിണികൾക്കും മുലയൂട്ടുന്ന അമ്മമാർക്കും ആവശ്യത്തിന് പോഷകാഹാരം ലഭിക്കാത്തത് വരുംതലമുറയുടെ ആരോഗ്യത്തെത്തന്നെ നിത്യരോഗത്തിലേക്ക് തള്ളിവിടും.

മാനുഷിക സഹായങ്ങൾ തടയപ്പെടുമ്പോൾ:-

2016 മുതൽ 2024 വരെയുള്ള കാലയളവിൽ അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ മാനുഷിക സഹായങ്ങളും (Humanitarian Assistance) ഫുഡ് സെക്യൂരിറ്റി ഫണ്ടുകളും വർദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് റിപ്പോർട്ട് സമ്മതിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ, യുദ്ധം നടക്കുന്ന പല മേഖലകളിലും ആവശ്യക്കാർക്ക് ഈ സഹായങ്ങൾ എത്തിക്കാൻ സാധിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ വെല്ലുവിളി. ഗാസ ഉൾപ്പെടെയുള്ള യുദ്ധമേഖലകളിൽ ഭക്ഷണവും മരുന്നും എത്തിക്കുന്ന ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ വാഹനങ്ങൾ തടയപ്പെടുകയും ഉപരോധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ആഹാരത്തെ ഒരു യുദ്ധായുധമായി ഭരണകൂടങ്ങളും സായുധ സംഘങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്നത് അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളുടെ ലംഘനമാണ്.

2026-ലെ അവസ്ഥ:-

പ്രതിസന്ധി കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമാകുമ്പോൾ
മുൻവർഷങ്ങളിലെ പ്രതിസന്ധികൾക്ക് ആശ്വാസമാകുന്നതിന് പകരം, പുതിയ ഭൗമരാഷ്ട്രീയ (Geopolitical) മാറ്റങ്ങളും കടുത്ത കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനങ്ങളും 2026-ൽ സ്ഥിതിഗതികൾ കൂടുതൽ വഷളാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
അന്താരാഷ്ട്ര സമൂഹത്തിന്റെ നിരന്തരമായ സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്കിടയിലും ഗാസയിലേക്കുള്ള ഭക്ഷ്യ-മരുന്ന് വിതരണ ശൃംഖലകൾ ഇപ്പോഴും പൂർണ്ണമായി പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. വടക്കൻ ഗാസയിൽ പരമ്പരാഗതമായ അർത്ഥത്തിൽ ‘ക്ഷാമം’ ഔദ്യോഗികമായിത്തന്നെ സ്ഥിരീകരിക്കുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് കാര്യങ്ങളെത്തി.
ആഭ്യന്തര യുദ്ധം മൂന്നാം വർഷത്തിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ, സുഡാനിലെ ‘സാംസാം’ (Zamzam) ഉൾപ്പെടെയുള്ള അഭയാർത്ഥി ക്യാമ്പുകളിൽ ലക്ഷക്കണക്കിന് ജനങ്ങൾ പൂർണ്ണമായ പട്ടിണിയിലാണ്. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മാനുഷിക ദുരന്ത മേഖലയായി സുഡാൻ മാറിയിരിക്കുന്നു.
തെക്കൻ ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യങ്ങളായ സിംബാബ്‌വെ, സാംബിയ, മലാവി എന്നിവിടങ്ങളിൽ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും കടുത്ത വരൾച്ചയാണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്. ഇവിടുത്തെ പ്രധാന ആഹാരമായ ചോളം കൃഷി പൂർണ്ണമായി നശിച്ചു. അതേസമയം, ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി പെയ്ത കനത്ത മഴയും പ്രളയവും നെൽകൃഷിയെ ദോഷകരമായി ബാധിച്ചു.

ഫണ്ട് കുറവ് (Funding Shortfalls):-

ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെ കീഴിലുള്ള വേൾഡ് ഫുഡ് പ്രോഗ്രാം (WFP) പോലുള്ള സംഘടനകൾ വലിയ തോതിലുള്ള ഫണ്ട് കുറവ് നേരിടുന്നുണ്ട്. വികസിത രാജ്യങ്ങൾ അവരുടെ ആഭ്യന്തര സാമ്പത്തിക പ്രശ്നങ്ങളിലേക്ക് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചതോടെ, സഹായങ്ങളിൽ വലിയ വെട്ടിക്കുറയ്ക്കലുകൾ വരുത്തി.
സിറിയ, യമൻ, അഫ്ഗാനിസ്ഥാൻ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിൽ ഒരു തലമുറ തന്നെ ശാരീരികവും മാനസികവുമായ വളർച്ചാ വൈകല്യങ്ങളിലേക്ക് തള്ളിവിടപ്പെടുകയാണ്.

ഇന്ത്യയെ കാത്തിരിക്കുന്ന ആഘാതങ്ങൾ
എന്തൊക്കെ?

ഇന്ത്യ നേരിട്ട് യുദ്ധത്തിൽ പങ്കാളിയല്ലെങ്കിൽ പോലും, മിഡിൽ ഈസ്റ്റിൽ (മധ്യപൂർവ്വേഷ്യ) ഉണ്ടാകുന്ന ഏത് ചലനവും ഇന്ത്യയിലെ സാധാരണക്കാരന്റെ അടുക്കളയെ വരെ ബാധിക്കാം.
ഇന്ത്യ ആവശ്യപ്പെടുന്ന ക്രൂഡ് ഓയിലിന്റെ (Crude Oil) 80% ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്നത് മിഡിൽ ഈസ്റ്റിൽ നിന്നാണ്. ഇറാൻ-അമേരിക്ക സംഘർഷങ്ങൾ ഈ മേഖലയിൽ നിന്നുള്ള എണ്ണ വിതരണത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുകയും അന്താരാഷ്ട്ര വിപണിയിൽ എണ്ണവില കുത്തനെ ഉയർത്തുകയും ചെയ്യും. ഇന്ധനവില ഉയരുമ്പോൾ ചരക്കുഗതാഗത കൂലി വർദ്ധിക്കുകയും തക്കാളി, ഉള്ളി, അരി, പയറുവർഗ്ഗങ്ങൾ തുടങ്ങി നിത്യോപയോഗ സാധനങ്ങളുടെ വില സാധാരണക്കാർക്ക് താങ്ങാൻ കഴിയാത്ത രീതിയിൽ ഉയരുകയും ചെയ്യും. ഇന്ത്യ ഭക്ഷ്യധാന്യങ്ങളിൽ സ്വയംപര്യാപ്തത നേടിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇതിനാവശ്യമായ രാസവളങ്ങളുടെ നല്ലൊരു പങ്ക് ഇറക്കുമതി ചെയ്യുകയാണ്. ഇറാൻ ഇന്ത്യയിലേക്ക് വൻതോതിൽ യൂറിയയും മറ്റ് രാസവളങ്ങളും കയറ്റി അയക്കുന്ന രാജ്യമാണ്. യുദ്ധം കാരണം ഈ വിതരണം തടസ്സപ്പെടുന്നത് ഇന്ത്യയിലെ ആഭ്യന്തര ഭക്ഷ്യോത്പാദനം കുറയാൻ കാരണമായേക്കാം.
മിഡിൽ ഈസ്റ്റ് മേഖലയിൽ (പ്രത്യേകിച്ച് ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങളിൽ) ജോലി ചെയ്യുന്ന ലക്ഷക്കണക്കിന് ഇന്ത്യക്കാരുടെ (പ്രത്യേകിച്ച് മലയാളികളുടെ) തൊഴിൽ ഭദ്രതയെ യുദ്ധം ബാധിച്ചേക്കാം. പ്രവാസികൾ നാട്ടിലേക്ക് അയക്കുന്ന പണം (Remittances) കുറയുന്നത് കേരളം പോലുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ കുടുംബങ്ങളെ ദാരിദ്ര്യത്തിലേക്ക് നയിക്കാം.
ഇന്ത്യ ഇറാനിലെ ചബാഹർ (Chabahar) തുറമുഖം വികസിപ്പിക്കുന്നത് വഴി പാകിസ്താനെ ഒഴിവാക്കി അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലേക്കും മധ്യേഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും വലിയ തോതിൽ ഭക്ഷ്യധാന്യങ്ങൾ കയറ്റി അയക്കുന്നുണ്ട്. ഇറാൻ യുദ്ധഭൂമിയാകുന്നതോടെ ഈ പദ്ധതി നിശ്ചലമാകും.
എണ്ണ ഇറക്കുമതിക്കായി രാജ്യം വലിയ തുക ചിലവഴിക്കേണ്ടി വരുമ്പോൾ, പാവപ്പെട്ടവർക്കായുള്ള ഭക്ഷ്യ സബ്‌സിഡികൾക്കും സൗജന്യ റേഷൻ പദ്ധതികൾക്കുമായി നീക്കിവെക്കാൻ സർക്കാരിന്റെ കൈവശം ഫണ്ട് കുറയാൻ സാധ്യതയുണ്ട്.
ഇറാൻ-അമേരിക്ക സംഘർഷങ്ങൾ ഇന്ത്യയിൽ പെട്ടെന്നൊരു ‘പട്ടിണി മരണം’ ഉണ്ടാക്കില്ലെങ്കിലും, അത് രാജ്യത്തെ സാധാരണക്കാരന്റെ വാങ്ങൽ ശേഷിയെ (Purchasing Power) തകർക്കും. വിപണിയിൽ ഭക്ഷണസാധനങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടും അത് വാങ്ങാൻ പണമില്ലാത്ത അവസ്ഥയിലേക്ക് (Economic Hunger) വലിയൊരു വിഭാഗം ജനങ്ങളെ ഇത് തള്ളിവിടും.
ഉണരേണ്ട ലോക മനസ്സാക്ഷി
2023-ന് ശേഷം പുതുതായി 1.37 കോടി (13.7 മില്യൺ) ജനങ്ങൾ കൂടി കൊടും പട്ടിണിയിലേക്ക് എടുത്തു ചാടപ്പെട്ടു എന്നത് ആഗോളതലത്തിൽ നടത്തുന്ന പട്ടിണി നിർമാർജന പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ പരാജയത്തെയാണ് കാണിക്കുന്നത്. യുദ്ധങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കാനും, കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനത്തിനെതിരെ ഒരുമിച്ച് പോരാടാനും ആഗോള സമൂഹത്തിന് സാധിച്ചില്ലെങ്കിൽ വരും വർഷങ്ങളിൽ പട്ടിണി മരണങ്ങളുടെ എണ്ണം ഇനിയും ഉയരുമെന്ന ശക്തമായ മുന്നറിയിപ്പാണ് റിപ്പോർട്ടുകൾ നൽകുന്നത്.
‘ഭക്ഷണം ഒരു അവകാശമാണ്, ആഡംബരമല്ല’ എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ആഗോള നേതാക്കൾ സ്വാർത്ഥത വെടിഞ്ഞ് അടിയന്തരമായി ഇടപെടേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇല്ലെങ്കിൽ, ചരിത്രം ഈ നൂറ്റാണ്ടിനെ രേഖപ്പെടുത്തുക ‘വിശന്നു മരിച്ചവരുടെ കാലം’ എന്നായിരിക്കും.

By

ടീ. ഷാഹുൽ ഹമീദ്

9895043496